ช่วงนี้หยุดเลยไม่มีเรื่องอะไรจะมาอัพไดเท่าไหร่ นั่งๆนอนๆกินๆอยู่กับบ้าน แอบเบื่อแต่ทำไงได้เนอะ จะกลับบ้านเราก็ไม่ได้ด้วย ก็เลยต้องอดทนกันต่อไป แต่ไม่เป็นไรปีหน้าจะได้กลับถาวรแล้วหละ

หลังจากมีคนมาสอนให้ใส่เพลงในไดได้ วันๆเราก็นั่งหาเพลงมาลงได ด้วยความบ้าเห่อ และก็เพราะการนั่งหาเพลงมาใส่ได ทำให้เราคิดถึงเพลงเพราะๆหลายเพลงที่ไม่ได้ฟังมานานแสนนาน แล้วก็ไปสะดุดกับเพลงนึงที่รู้สึกว่าโดนใจมากๆ เมื่อก่อนฟังก็ชอบอยู่แล้วนะเพราะเพลงมันเพราะ ความหมายก็ดี แต่เมื่อวันมาเปิดฟังอีกครั้ง รู้สึกอินกับเพลงนี้มากๆ แบบว่าเพลงนี้แต่งมาเพื่อเราเลยใช่ม่ะเนี่ย (ลาวโครตๆ แต่งมาเพื่อเรา) ฟังแล้วก็น้ำตาซึมเพราะคิดถึงที่รัก มันช่างตรงกับชีวิตจริงของเรามากๆเลย แต่ก่อนอยู่ด้วยกันไม่รู้สึกเท่าไหร่ แต่พอห่างกันมันใช่เลยเพลงนี้

วันนี้เลยเอาเพลงนี้มาฝากสำหรับคู่รักที่ห่างไกลกันแบบเรา แต่ความไกลไม่เคยทำให้ความรักน้อยลงไปเลยแม้แต่นิดเดียว แต่มันกลับทำให้รู้ถึงคุณค่าของมันมากขึ้นซะอีก หวังว่าจะชอบเพลงนี้เหมือนกับเรา...

รูปนี้เป็นรูปแรกในชีวิตที่เราถ่ายด้วยกัน
นานแค่ไหนเราก็ยังจำวันนั้นได้