กลับมาอัพรูปตามสัญญาแล้วนะค่ะ แต่ก่อนอื่นขออนุญาติบ่นก่อนได้ไหม เพิ่งกลับจากวอชิงตันเมื่อคืนนี้ ขอบอกว่เหนื่อยม๊ากมากเพราะผู้โดยสารเต็มทั้งไปทั้งกลับเลย ผู้โดยเป็นคนช่างขอสุดๆ เด๋วอยากได้โน่น อยากกินนี้ จะเอานั่น ไม่หลับไม่นอน เล่นเอาอีแอร์คนนี้เดินตลอดเวลา เส้นเลือดขอดบนขาขึ้นเป็นแผ่นที่ทางหลวงแล้วอ่ะ นั่งได้ไม่ถึง 5 นาทีผู้โดยเรียกหาอีกแล้ว ไฟล์นี้มีสาวไทยร่วมชะตากรรม 5 คน คุมทุกเคบินแต่เชื่อไหมว่าเรา 5 คนแทบไม่ได้มีเวลาคุยกันเลยค่ะ แต่ละคนทำงานกันเหนื่อยมากๆ แถมซ้ำร้ายสำหรับเราเดือนนี้จะมีวอชิงตันอีกรอบตอนคริสมาส ไม่อยากจะไปเลย เหนื่อยจริงๆ แต่ทำไงได้อ่ะ ไม่มีทางเลือกจริงๆ
บ่นพอแล้วมาต่อเรื่องความสุขของเราบางดีกว่า จากไดหน้าก่อนที่เราไปทัวร์เชียงใหม่มาแล้วอีกวันที่รักใจดีขับรถพาเรากับแม่ไปเที่ยวปายกันแต่เช้าเลย ทั้งที่เราไม่ได้วางแผนว่าจะไปปายเลย ที่รักบอกว่าใครๆก็มักไปปายกันเราไปดูกันไหมว่ามันเป็นไง เลยตัดสินใจไปก็ไปค่ะ ที่รักขับรถไปพันกว่าโค้งเล่นเอาเหนื่อยเลยค่ะ แต่ก็ขอบคุณที่พาหนูไปนะค่ะ
กินอิ่มแล้วก็ไปสนามบินเตรียมตัวกลับกรุงเทพกันเลย ไปครั้งนี้แม้จะมีเวลาน้อยนิดแต่ก็ใช้เวลาอย่างคุ้มค่ามากๆ ขากลับบนเครื่องเราหลับเป็นตายเลย
ไว้จะมาต่อคราวหน้านะค่ะ ยังมีไปเที่ยวมาอีกค่ะ ไปตลาดน้ำอัมพวา ไปล่องเรือดูหิ้งหอยกันมา วันนี้รูปเยอะแล้ว ไว้มาต่อวันหลังนะค่ะ
ส่วน Tag ที่นุ่นส่งมาพี่ขอติดไว้ก่อนนะค่ะ แล้วจะจัดการให้วันหลังจ้า
PS. คิดถึงจังเลยที่รักขา
